Sportverslaggever Theo Brinkman interviewt oud-wielrenner Kai Reus, ploegleider bij JEGG-SKIL-DJR

,,Hm, geen idee eigenlijk. Ze waren zo’n beetje net geboren toen ik wereldkampioen werd. We gaan in februari op trainingskamp, dus dan ga ik maar een quizje organiseren, denk ik. Dat vond ik als renner altijd leuk, als dat gedaan werd.’’

Moeten renners een beetje historisch besef hebben?

,,Nou, ze moeten niks, maar zelf was ik altijd wel geïnteresseerd in de geschiedenis van mijn sport. Ik ben ook wel benieuwd of ze bijvoorbeeld Miguel Indurain (vijfvoudig Tourwinnaar in de jaren negentig, red.) kennen. Ik zou zeggen van wel, maar ik weet het niet. Die telefoons tegenwoordig… Ik denk weleens ’gooi die telefoon toch eens aan de kant, er zijn zoveel mooiere dingen in het leven dan op je telefoon te kijken’.’’

,,Ik had het er met hem weleens over. Jaren geleden al. Hij zei dat dat wat voor mij was, ploegleider worden. Daar was ik het wel mee eens, maar ik vond dat ik nog tijd nodig had. Tijd om dingen een plaats te geven, tijd om sporter-af te zijn. Tijd om er te zijn voor de kinderen die nog heel jong waren.’’

En nu was de tijd er rijp voor?

,,Nou, toen Hans in maart aangaf dat het niet goed met hem ging, was ik er al meer over aan het nadenken en ik was ook in gesprek met mensen in het wielrennen. Met Hans ging het heel snel, hij overleed in juni. Ik denk dat hij me daarna van boven een knikje heeft gegeven: zo van ’doe het nou maar, begin nou maar als ploegleider’. Anders was ik er pas over twee jaar aan begonnen, zeg ik heel eerlijk.’’

Je bent in 2016, na veel tegenslagen, gestopt als wielrenner. Wat heb je in de jaren daarna gedaan?

,,Ik heb in de luwte een aantal sporters begeleid, schaatsers en wielrenners, en heb daarbij veel geleerd van trainer Kosta Poltavets. Ook heb ik wat geholpen bij wielervereniging West Frisia, waar ik veel kon sparren met hun ploegleider Tino Haakman. Daarnaast heb ik de studie Bedrijfskunde Sportmanagement gedaan. Ik sluit niet uit dat ik nog eens een andere studie ga oppakken. En volgend jaar wil ik mijn WorldTour-licentie als ploegleider behalen. Ik heb sowieso de ambitie om verder door te groeien binnen een wielerploeg, bijvoorbeeld in de rol van technisch directeur.’’

Over die afgelopen jaren: je hebt ook nog een tijd getraind voor een werelduurrecordpoging?

,,Ja, rond 2018 stelde Albert de Jong, een zakenman met wie ik bevriend ben, voor dat ik het werelduurrecord moest gaan aanvallen. Daar heb ik toen ja op gezegd en dat werd een heel mooi project, we waren druk met alle voorbereidingen. Trainingen, testen, enzovoort. Er kwam alleen abrupt een einde aan door de coronapandemie. Door alle beperkingen in die tijd moesten we de stekker eruit trekken. Daar ben ik toen echt kapot van geweest. Het was eigenlijk mijn tweede afscheid. Ik moest voor de tweede keer zeggen dat het voorbij was. Toen was het echt klaar klaar, zeg maar. En dat in een periode van lockdowns en zo, ja, dat was heel pittig.’’

Na zo veel tegenslagen had je ook kunnen zeggen ’voor mij geen wielrennen meer’?

,,Ja, maar daarvoor vind ik de sport te mooi. En toen ik die oriënterende gesprekken voerde, zeiden veel mensen tegen me ’je hebt de top gezien, maar ook de onderkant. Dat is belangrijke ervaring die je meeneemt’. En inderdaad, voor iemand van veertig jaar heb ik aardig wat klappen gehad. Ik denk dat ik daardoor goed kan anticiperen op bepaalde situaties en dat ik renners daarin goed kan begeleiden. Maar goed, er gaan heel wat jaren overheen voordat je echt een goede ploegleider bent, hoor. Ik ga bij De Jonge Renner aan de slag, maar ik kan wel zeggen dat ik zelf De Jonge Ploegleider ben.’’

Waarom denk je een goede ploegleider te kunnen worden?

,,Bij de sporters die ik heb begeleid, merkte ik dat ze dingen van me aannamen, dat ik dingen goed kan uitleggen. Ik denk dat ik er feeling voor heb. Ik heb vroeger nog Erik Dekker als ploegleider gehad, maar toen wist ik al ’zo wil ik het niet doen’. Meteen nadat hij stopte als renner, werd hij ploegleider. Hij was nog te veel renner. Dat werkte voor mij niet.’’

Over die tijd gesproken: de ploeg van de Rabobank of de ploeg van De Jonge Renner, dat is nogal een contrast. Hoe ga je daarmee om?

,,Ja, ik merk nu al dat ik soms even een paar stappen te snel ga. Destijds bij Rabobank kon bijna alles, geld was eigenlijk nooit een probleem. Dat is natuurlijk niet te vergelijken met deze ploeg. De Jonge Renner is een geweldige ploeg, het is allemaal heel goed georganiseerd, maar of je bij AZ zit of bij FC Volendam, dat is een wereld van verschil qua budget. Wat dat betreft heb ik veel aan mijn tijd bij Veranda Willems gehad. Met een relatief klein budget haalden ze daar het maximale uit de renners. Daar heb ik veel van opgestoken. Dat je door creatief te zijn soms hetzelfde kunt bereiken.’’

Als ze creatief willen zijn en kosten willen besparen, kun je ook nog buschauffeur van de ploeg worden?

,,Hahaha, nou, De Jonger Renner heeft geen bus en doet het voorlopig met een camper, maar ik heb inderdaad mijn papieren, ja. Ik ben in 2017 een jaartje buschauffeur geweest op een lijn tussen Schiphol, Amsterdam en Haarlem.’’

Hoe kwam je zo op dat idee om buschauffeur te worden?

,,Dat wilde ik afvinken. In mijn tijd als wielrenner zat ik in de bus vaak ver voorin, vlak bij de chauffeur. Ik zat vaak met hem mee te kijken, ik vond het mooi om te zien hoe de chauffeur zo’n grote bus door smalle straatjes stuurde, hoe hij manoeuvreerde op volle parkeerplaatsen. Indrukwekkend. Dat wilde ik ook kunnen. Voor de gein zei ik altijd ’als ik stop met wielrennen, ga ik dat rijbewijs halen en ga ik in Amsterdam rondrijden’. Nou, dat heb ik gedaan.’’